تحلیل متفاوت عباس عبدی از محاکمه حسن رعیت

به گزارش وبلاگ 2012، عباس عبدی در اعتماد نوشت: بیایید یک صحنه فرضی را تصویر کنیم. جمعی از افراد در محیطی هستند که می بینند یک نفر از دوستان آنان در حال شکنجه یک کودک است. در عین حال نه تنها اقدامی برای جلوگیری از شکنجه کودک نمی نمایند، بلکه ناراحت هم نیستند و بالاتر اینکه به نوعی یاری و تشویق نموده و خوشحالی می نمایند.

تحلیل متفاوت عباس عبدی از محاکمه حسن رعیت

حالا به هر دلیلی تصمیم گرفته شده است که آن شکنجه گر محاکمه و مجازات گردد، آیا می توان آن ناظران شکنجه را از فرآیند محاکمه حذف کرد؟

اصولا در این موضوع متهم اصلی کیست؟ اگر آن شکنجه گر می دانست که اقدام او نزد دوستانش نه تنها هوادار ندارد، بلکه مذموم است و موجب برخورد با او خواهد شد، آیا حاضر می شد که چنین کاری را انجام دهد؟ اگر بدانیم که آن مجرم، به نوعی تحت حمایت همان افرادی است که شاهد جنایت او هستند و هر کدام به نحوی مسوول تهیه بخشی از امکانات او بوده اند، یا اگر کسانی هم قصد برخورد با او را داشته اند، آنان از او حمایت نموده اند، در این صورت چه خواهیم گفت؟

در این صحنه فرضی، مساله بنیادین نه شکنجه آن کودک به دست آن مجرم، بلکه قبح زدایی از شکنجه کودک در میان این جمع است. فراتر از قبح زدایی، ارزشمند شدن شکنجه کودک نزد این جمع است و این مساله اصلی و خطرناک است.

کیفرخواست صادره علیه حسن رعیت را می توان از این زاویه تحلیل کرد. در جامعه ای زندگی می کنیم که امور پنهانی مردم عادی هم رصد می گردد و برای حکومت آشکار است. چگونه ممکن است که اقدامات و امکانات حسن رعیت که حتی با ماهواره هم برای افراد عادی قابل دیدن است، وضعیتی آشکار محسوب نگردد؟ بخشی از زندگی او مثل یک صحنه تئاتر است که همه می توانستند آن را ببینند و کاملا روشن بود. عادی شدن این سبک از زندگی و قبح زدایی از آن و مهم تر از آن مطلوب و آرزو شدن آن مساله ای است فراتر از جرایم احتمالی حسن رعیت.

اینکه افراد نزدیک و دور و آگاه از زندگی او به خود زحمت ندادند تا بپرسند چنین زندگی اشرافی را از کجا تامین نموده است پرسش کوچک ماجرا است. پرسش مهم تر این است که چرا چنین سبکی از زندگی توانسته لانه ای برای جذب صاحبان قدرت باشد؟

با محاکمه یا محکوم کردن رعیت هیچ مسئله ای حل نخواهد شد. همچنان که آن شکنجه گر کودک را می توان مجازات کرد، ولی باید به فهم و اصلاح وضعیتی پرداخت که تعداد زیادی برای صحنه شکنجه سوت و کف می زدند و حتی آرزوی آن را دارند یا داشته اند که جای مجرم باشند. در حقیقت مساله تغییر مهم در ارزش های اجتماعی است که نزد عده ای اتفاق افتاده است.

اینکه کسی نمی پرسد این همه ثروت از کسی که هیچ نوع کارآفرینی ندارد از کجا آمده؟ چگونه: رعیت به راحتی ارباب شده است؟ کسی نمی پرسد که این سبک زندگی برای کسی که حداکثر هنرش نشستن بر ترک موتور و به نام انقلاب علیه معترضان برخورد می نماید از کجا آمده است؟ کسی نمی پرسد که چرا این همه افراد صاحب قدرت به آنجا رفت و آمد داشته اند و هیچ احتمالی از ضدیت آن زندگی با قوانین و ارزش های رسمی نمی داده اند و خیلی هم از داشتن این رابطه و رفت و آمد مشعوف بوده اند؟

بدون پرداختن به این وجه از ماجرا و بدون ذکر جزییات از این مهمانی ها و روابط در این جهنم آشکار که به غلط بهشت گمشده نامیده اند، رسیدگی به اتهامات رعیت موضوعی بسیار کم اهمیت و فرعی است.

منبع: فرارو

به "تحلیل متفاوت عباس عبدی از محاکمه حسن رعیت" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تحلیل متفاوت عباس عبدی از محاکمه حسن رعیت"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید