لاکچری بازی با لباس های پرزرق و برق محلی

استان خراسان شمالی از جمله مناطقی است که به دلیل حضور اقوام مختلف به گنجینه فرهنگ ها شهرت یافته و جلوه این رنگین کمان فرهنگی و تنوع قومی را به خصوص در لباس محلی این نژادها بیشتر می توان دید.

لاکچری بازی با لباس های پرزرق و برق محلی

لباس های سنتی زنان کرمانج و ترکمن خراسان شمالی از لباسهایی اصیل ایرانی است که طرح و نگار نقش بسته بر آن، چشم ها را به میهمانی طبیعت می برد و هر نقش نمادی است که پیشینه ای دیرینه دارد.

زنان و دختران کرمانج و ترکمن این دیار در درازای تاریخ پوشش اصیل خود را که گویا هویت آنان است حفظ نموده اند و به عنوان میراثی گرانسنگ، پشت به پشت به نسل بعدی منتقل نموده اند. رنگ های شاد و نقش و نگارهای متنوع به کار رفته در لباس های محلی علاوه بر جنبه های زیباشناختی، آرامش روحی و روانی را برای فرد به ارمغان می آورد.

چند سالی است که استفاده از لباس محلی اقوام عشایر کرمانج در این استان در مراسم هایی همچون عروسی ها رونق خاص گرفته بطوریکه بسیاری از خانواده ها مراسم عروسی خود را به صورت سنتی برگزار نموده و عروس و داماد و میزبان ها لباس محلی بر تن می نمایند اما مدتی است که دوباره استفاده از این لباس ها را رونق افتاده است.

نقدینگی لازم برای خرید پارچه های مورد احتیاج دوخت لباس محلی وجود ندارد

نرگس باغچقی، یکی از فراورینمایندگان لباس محلی کرمانج خراسان شمالی در گفت و گو با خبرنگار خبرنگاران خاطرنشان نموده،ژ خیاطی را از همان دوران بچگی دوست داشتم و این کار را هم فقط به خاطر علاقه ام انتخاب کردم و تاکنون ادامه داده ام.

وی اضافه کرد: من از سن دوازده سالگی کار را در محل زندگیمان در روستا آغاز کردم و به خاطر دارم که قبل از این سن من به خاطر علاقه به کار خیاطی سوزن و نخ را بدون اجازه مادرم بر می داشتم و به گوشه ای از خانه می رفتم و برای عروسک هایم لباس می دوختم و از همان سن هم کار را آغاز کردم؛ آن موقع انواع لباس ها را می دوختم و الان مدتی است که فقط لباس محلی قوم کرمانج را می دوزم.

وی ادامه داد: طی چند سال گذشته استقبال از لباس های محلی کرمانج در این استان به خصوص در مراسم های عروسی رونق خاصی گرفته بود بطوریکه در محل خیاطی خود اقدام به دوخت تعداد زیادی از این نوع لباس ها کردم و به افرادی که توان مالی آن ها برای خرید لباس نبود اجاره می دادم. البته بعضی از افراد نیز هستند که سفارش خرید لباس را می دهند که برای آن ها دوخته می گردد.

باغچقی توضیح داد: یک سالی است که وضعیت فروش و اجاره لباس محلی بسیار بد شده است و دیگر مشتری چندانی ندارد. قسمتی از لباس های مذکور(شلوار) با پارچه مخمل دوخته می گردد اما قیمت بسیار بالا رفته است و دیگر توانی برای خرید این لباس ها نیست.

وی با بیان اینکه همواره برای خرید پارچه به مشهد سفر و دو سه توپ پارچه خریداری می کردم که هر توپ پارچه کفاف دوخت حدود 10 شلوار را می داد، توضیح داد: در گذشته قیمت هر متر پارچه مخمل 9000 تومان بود اما هم اکنون به 27 تا 28 هزار تومان رسیده است و هر توپ پارچه مخمل 600 تا 700 هزار تومان آب می خورد.

باغچقی بیان نمود: برای اینکه این نوع از لباس های محلی زیبا و پرزرق و برق گردد نیز نوارهای بر روی آن دوخته می گردد اما قیمت این نوارها نیز خیلی بالا رفته است و هر توپ نوار که 500 تا 600 هزار تومان می شد به حدود یک میلیون و 100 هزار تومان رسیده است.

وی اظهار داشت: نقدینگی لازم وجود ندارد که پارچه و نوارهای مورد احتیاج خریداری گردد از سوی دیگر وقتی هزینه فراوری آنقدر بالا رفته مجبور هستیم تا لباس ها را با قیمت بالا اجاره دهیم و به فروش برسانیم.

وی گفت: در گذشته هر دست لباس محلی کرمانجی را 280 تا 300 هزار تومان می فروختم اما هم اکنون مجبور هستیم با قیمت 450 تا 500 هزار تومان بفروشم اما هیچ کسی چنین پولی برای خرید لباس محلی در این اوضاع مالی نمی دهد.

بازار فروش لباس محلی فلج شده است

ملکشی یکی دیگر از فراورینمایندگان لباس محلی کرمانج خراسان شمالی در ادامه در گفت و گو با خبرنگاران اظهار کرد: بازار فروش لباس محلی فلج شده است و در آستانه ورشکستگی قرار گرفته ایم. یکی از مکان هایی که می توانستیم جذب مخاطب کنیم نمایشگاه ها بودند اما هزینه حضور در نمایشگاه ها بسیار بالاست و توان حضور در نمایشگاه ها نیز وجود ندارد.

وی توضیح داد: از سوی دیگر هزینه های فراوری نیز بسیار بالاست و اگر بخواهیم با کیفیت کار کنیم هزینه ها بالا می رود و مشتری توان خرید ندارد و اگر بخواهیم کیفیت کار را کم کنیم لباس زیبایی خود را از دست می دهد و باز هم مشتری تمایلی برای خرید آن ندارد؛ فراورینمایندگان لباس محلی در دو راهی قرار گرفته اند و نمی دانند چه بنمایند.

زمانی استفاده از لباس های محلی رونق می گیرد که به سنت ها بها داده گردد

دکتر محمد حسین انصاری مود، یک پژوهشگر فرهنگی در خراسان شمالی در ادامه در گفت و گو با خبرنگاران اظهار نموده، لباس کرمانج های عشایر، بازتابی از روح زندگی در این استان است.

وی با اشاره به این که کرمانج های عشایر یکی از طوایف این استان هستند، اضافه کرد: این افراد همواره با کوچ کردن در فصل بهار به این استان و اقامت در میان بندهایی چون کوه های شاه دنیا، سالوک و مراتع و مانه و سملقان در بهار و تابستان، زیبایی خاصی را به این استان می دهند و چشم و گوش هر مسافر و گردشگری را با هی هی چوپان ها در صبح و عصر و بوی طبخ نان، تهیه قره قورت، کشک و روغن زرد و بافت گلیم مجذوب خود می نمایند.

وی توضیح داد: البته البسه محلی این افراد و ترکیب رنگ های بکار رفته در آن یکی دیگر از مواردی است که موجب می گردد چشم به سوی آن ها جذب گردد.

این پژوهشگر فرهنگی ادامه داد: استفاده از لباس محلی در زمان های گذشته توسط عشایر کرمانج خراسان شمالی از رواج خاصی برخوردار بود اما اگر هم اکنون به میان چادرهای عشایری این استان سری بزنیم کمتر شاهد دختر و زنی هستیم که از لباس های محلی خود استفاده نموده اند و استفاده از این لباس ها محدود به برگزاری مراسم شادی شده است.

انصاری مود اظهار کرد: تنوع رنگ، نوع پوشش و مواد به کار رفته در پوشاک اقوام مختلف متناسب با زمان و مکان، نشان دهنده رشد فکری قومیت ها بوده است که آن را در مقاطع مختلف تاریخی به منصه ظهور می رساندند و به بیان دیگر می توان گفت پوشش اقوام کرمانج عشایر این استان بیانگر تاریخ، اصالت و ژرف نگری این قومیت ها به تاریخ است.

این پژوهشگر فرهنگی اظهار داشت: آن چه که امروز از پوشاک سنتی اقوام برای ما به یادگار مانده است، حاصل تطابق یافتن این تغییرات با شرایط زمانی و مکانی است. زمانی مواردی چون استفاده از لباس های سنتی در میان عشایر کرمانج این استان دوباره رونق خواهد گرفت که به این فرهنگ و سنت ها بها داده گردد. به عنوان مثال زمانی که از برگزاری مواردی چون موسیقی سنتی جلوگیری می گردد سبب می گردد تا این سنت و فرهنگ ها به تدریج به دست فراموشی سپرده گردد.

رئیس ستاد مردمی توسعه خراسان شمالی در ادامه تاکید نمود: حدود 37 درصد مردم این استان کرمانج هستند اما در طول سال چه تعداد برنامه درباره فرهنگ، آیین و سنت آن ها برگزار شده است؛ برگزاری برنامه های مختلف در مورد فرهنگ و سنت این افراد موجب می گردد تا دوباره این سنت ها برپا شوند و البته یکی از روش های مهم مقابله با تهاجم فرهنگی است.

انصاری مود در مورد البسه محلی زنان و دختران عشایر این استان توضیح داد: رنگ قرمز یکی از رنگ های مورد علاقه این طایفه است که به عقاید آن ها نمادی از شادی و خوشبختی است و این رنگ در لباس های آن ها کاربرد فراوانی دارد.لباس بانوان کرمانج عشایر هشت تکه دارد که یکی از این تکه ها گار است؛ گار گوشواره بلندی است در دو طرف عرقچین، روی سر قرار گرفته و روی آن ها یاشار و سربند استفاده می گردد.

رئیس ستاد مردمی توسعه خراسان شمالی توضیح داد: کومخ(کفش) یکی دیگر از این تکه هاست که شکل ظاهری شبیه نعلین نوک برگشته و دارای گلدوزی هایی با نخ ابریشمی و یاشار، روسری زردی بزرگ و بلند از جنس حریر است. سربند برای محکم نگه داشتن روسری استفاده می گردد و گراس، پیراهن چین داری است که بر تن می نمایند.

وی بیان نمود: شلیته یا همان دامن پرچین و جلیقه که از جنس مخمل که روی آن را سکه دوزی نموده اند دیگر تکه هایی است که زنان سختکوش این خطه از کشور استفاده می نمایند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "لاکچری بازی با لباس های پرزرق و برق محلی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "لاکچری بازی با لباس های پرزرق و برق محلی"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید